Domowy Zwierzyniec      

Królik    Papuga    Kanarek


Home Trunio Galeria   Lokator   Wybór   Dom   Krewni   Oswajanie   Jadłospis  
Żywienie   Opieka   Choroby   Leczenie   Linki   Sałatki   Nowości   News   Literatura  



Wybieramy naszego króliczka

Jaki ma być nasz milusiński

Układ rozrodczy samicy

Układ rozrodczy samca

Rozmnażanie

Ciąża, poród i opieka nad młodymi

Opis ras

Historia powstawania ras

Zdjęcia króliczych ras
















Wybieramy naszego uszatka - NIE KUPUJCIE ZA MŁODYCH KRÓLICZKÓW !

Nabycie zwierzątka do domu, wszystko jedno jakiego, powinno być głęboko przemyślane. Gdzie można kupić miniaturowe króliki ?. We wszystkich większych miastach, w których są sklepy zoologiczne sprzedające zwierzęta, odpowiednią paszę oraz sprzęt potrzebny do hodowli. Długość ciała królika dochodzi do 35 - 45 cm, długość ogona to 4 - 7 cm, waga ciała od 1 do 5 kg. Uszy królika do 7 cm. Królik ma wspaniale rozwinięty zmysł słuchu i węchu. Na świecie istnieje aż trudno w to uwierzyć ponad 100 ras królików. ARBA (American Rabbit Breeders Associacion) uznaje ponad 40 ras królików, a inne organizacje uznają jeszcze większą ich liczbę, np. w Wielkiej Brytanii obecnie uznaje się 61 ras. Oczywiście różnych odmian w kolorach ubarwienia jest kilkakroć więcej. Pamiętajmy że plusem zakupu zwierzątka rasowego jest pewność, jaki wygląd i wielkość będzie miał nasz milusiński.


Powrót














Jaki ma być, mały a może duży?


Wielkość jeśli mamy mieć króliczka w mieszkaniu odgrywa zasadniczą rolę. Od tego uzależnimy zakup klatki. Małe rasy królików takie jak: malutki Netherland dwarf ważący ( 1-1,5 kg) , Himalayan ( himalajski), Doutch (holenderski) mają wagę około 2 kg. Kupując króliczka miniaturowego
musimy się zdecydować, czy chcemy mieć samca czy samicę. Samiec ma silniej woniejące gruczoły zapachowe, umieszczone pod brodą, którymi znaczy meble i wystające przedmioty w domu. Niektórym osobom może to przeszkadzać. Samiczka jest bardziej przywiązana do gniazda, dlatego nie mając odpowiednich warunków do jego budowy, będzie sama organizowała swój dom wydrapując przydatne, jej zdaniem materiały do budowy. Samiczka jest większą indywidualistką, niełatwą we współżyciu.

Jeżeli w domu mieszkają namiętni palacze lub osoby słuchające godzinami muzyki dyskotekowej, to nie należy oczekiwać że zwierzę będzie się wśród domowników dobrze czuło. Królik wprawdzie lubi pieszczoty, ale na pewno nie jest zabawką. Do ciągłego przytulania lepiej nadaje się pluszowy zajączek. Jeśli króliczek ma być prezentem dla naszego dziecka to zaleca się aby nowy opiekun miał co najmniej 8 - 9 lat. Mniejszym dzieciom lub nie wykazującym dłuższego zainteresowania otrzymanymi rzeczami należy jednak kupić dla dobra dziecka pluszowego króliczka. Zazwyczaj kupujemy młode, ale nie za młode króliczki, pamiętajmy, wybierzmy sztukę najsilniejszą z rodzeństwa, najbardziej żywotną. Więcej informacji o budowie wewnętrznej , układzie pokarmowym i rozrodczym znajdziesz w dziale "opieka"



Zwracamy uwagę na ruch i reakcję zwierzątka:

  • czy królik porusza się lekko i swobodnie,
  • czy jego zainteresowanie objawia się grą uszu,
  • czy obwąchuje wszystko dookoła,
  • czy ma bystre spojrzenie,
  • czy reaguje na gwałtowne stukanie.

    Króliki żywo reagują na otoczenie, obserwują dokładnie teren, obwąchują wszystko, co jest im obce. Poruszanie ma być swobodne i lekkie, na wszelkie zmiany żywo reaguje,nastawia uszy i na wszystkie strony nimi porusza. Okrywa włosowa ma być czysta, gęsta i gładka, u chorego królika nastroszona i rzadka. Skóra miękka i elastyczna, zebrana w fałd szybko się rozprostowuje. Uszy, wnętrze ucha ma być czyste. Błony śluzowe jamy ustnej i spojówek są wilgotne. Nos ma być suchy i czysty. Oddech ma być równomierny i regularny, u zdrowego dorosłego królika wynosi 50-60/min, u młodych nieco więcej.



    Powrót












    Rozmnażanie

    Należy bardzo starannie przemyśleć czy zdecydujemy się na powiększenie króliczej rodziny. Sama radość z narodzin to tylko początek wychowywania młodych królików. Czy posiadamy warunki do hodowli gromadki króliczków, czy zdajemy sobie sprawę że króliczki żyją od 7 do 10 lat. Jeżeli nie, to czy mamy przyjaciół którzy chcą hodować króliki a jeżeli za tymi pytaniami jest brak konkretnej odpowiedzi to może lepiej zrezygnuj z rozrodu królików. Co jakiś czas na forum pojawia się post o pomoc w wychowaniu królika, ktoś chce oddać króliczka z róznych przyczyn, oczywiście wykluczam że przyjaciel zwierząt pozbywa się króliczka dlatego że mu się z nudził.

    Jeżeli jednak dalej decydujesz się na powiększenie króliczej rodzinki to w sposób opisany w części "jaki ma być nasz milusiński" postępujemy dobierając partnera dla naszego króliczka. Jeżeli zdecydujemy się na chowanie pary króliczków
    musimy liczyć się z powiększeniem naszej rodzinki. Króliki dojrzałość płciową osiągają w wieku 18 - 26 tygodni (uzależnione to jest od rasy). Króliki należą do zwierząt poliestrycznych, czyli wielorujowych i rozród ich może odbywać się w ciągu całego roku. Ruja samic może być przyspieszona obecnością samca i trwa od 12 do 36 godzin. Ruję u samicy rozpoznaje się po lekkim obrzmieniu i zaczerwienieniu narządów płciowych oraz nerwowym, niespokojnym zachowaniu. Obserwuje się też u samic charakterystyczne pokładanie się i wyginanie grzbietu podczas głaskania oraz utratę apetytu. Należy pamiętać że do pokrycie samicy dopuszczamy wtedy gdy osiągnie wiek powyżej 9 miesięcy. Jeśli zauważymy te objawy u naszej samiczki, możemy zanieść ją do samca, nigdy odwrotnie, samica na obcym terenie jest bardziej uległa i chętniej dopuszcza samca, "u siebie" natomiast może być agresywna mimo gotowości do pokrycia.

    Samica w szczytowym okresie rui nie ucieka, ale stoi nieruchomo umożliwiając pokrycie. Po pokryciu samiec upada na bok z piskliwym pomrukiem, poruszając szybko nogami. Może się okazać że samiec wita partnerkę w rui kicając wokół niej, liżąc, często także znacząc moczem. Samica gotowa do kopulacji przyjmuje charakterystyczną pozycję: kładzie się na brzuchu, wyciągając maksymalnie ciało i unosi zad. Samiec naskakuje na nią, podczas krycia trzymając się jej futra na karku.

    Sam akt trwa przeważnie bardzo krótko, co często niepokoi niedoświadczonych hodowców. Tymczasem jeśli samiec zsunie się z samicy i leży obok cicho pomrukując, to znaczy że wszystko jest w porządku. W tym czasie możemy zabrać króliczkę do jej klatki. Czasem zdarza się że samica nie dopuszcza samca. W takim wypadku należy ponowić próbę za 24 godziny. Bodziec, jakim była próba kontaktu płciowego powinien w tym czasie wywołać owulację.

    Jeśli i w tym wypadku się nie powiedzie, prawdopodobnie przyczyną jest niedopasowanie partnerów, i powinniśmy poszukać innego samca dla naszej samiczki. Należy pamiętać także, żeby raczej nie łączyć małej samicy z dużo od niej większym samcem, gdyż może ona mieć później problemy z porodem.


    Powrót










    Ciąża, poród i opieka nad młodymi

    Ciężarna i karmiąca samica potrzebuje bardziej wartościowej, pożywnej paszy, a także więcej wody, co należy jej zapewnić. W kilka dni po skutecznym kryciu samica znów wykazuje niepokój, próbuje budować gniazdo, przekopuje ściółkę. Należy dostarczyć jej większe ilości siana i słomy, aby miała budulec, oraz zapewnić spokój. W czasie ciąży staramy się dostarczyć przyszłej matce jak najróżnorodniejszy pokarm.

    Podajemy pasze treściwe oraz produkty mlekopędne, jak; siemie lniane, otręby, lucernę. Unikamy wyki, ponieważ hamuje mleczność. Ciężarnej samicy podajemy również zielonkę która nie powoduje wzdęć. Unikamy grochu, kapusty, kalarepy. Dobrze jest podawać w tym okresie granulaty lub mieszanki witaminowo-mineralne. Łączna dzienna dawka pożywienia powinna wynosić około 300 g.(zielonka + pasza treściwa)

    Na kilka dni przed porodem samica wyrywa sobie sierść z brzucha aby wymościć nim gniazdo. Fakt porodu możemy poznać po odzyskaniu przez króliczkę dawnej "figury". Poród trwa na ogół od 20 do 30 minut. Nie powinien trwać więcej niż godzinę! (zdarzają się porody w dzień) Najczęściej samiczka rodzi od 1 do 4 małych, po wydostaniu się na świat młodych samiczka zjada łożysko. Po porodzie odczuwa wzmożone pragnienie. Brak wody może doprowadzic do kanibalizmu. Czasami zdarzają się komplikacje. Gdy poród trwa zbyt długo, to drogi rodne stają się zbyt suche i wtedy należy samiczce pomóc.

    Trzeba zwilżyć olejem jadalnym okolice sromu. Gdy bóle porodowe są za słabe, podajemy nalewkę cynamonową; korę cynamonu zalewamy dziesięcioma częściami wody, odstawiamy na chwilę i podajemy samiczce do wypicia kilka łyżeczek nalewki. Już następnego dnia po porodzie pojawia się ruja i może dojść do zapłodnienia i kolejnej ciąży.

    W kilka dni po wykocie powinno się delikatnie przyciągnąć uwagę króliczki, najlepiej gdy znajduje się ona poza klatką, i ostrożnie skontrolować zawartość gniazda. Nie wolno brać królicząt do ręki, tylko wyjąć ewentualne martwe zwierzęta i pozostałości łożyska. Nie należy bez potrzeby zaglądać do gniazda, gdyż grozi to porzuceniem młodych przez matkę. Młode króliczęta ssą matkę tylko raz dziennie, ale za to dłużej. Zdarza się, że samica nie przygotowuje gniazda i rozrzuca młode po klatce, wówczas należy gniazdo poprawić oraz zebrać i ułożyć w nim oseski (przykryć). Przyczyną rozrzucenia miotu może być ciężki poród lub zapalenie gruczołu mlekowego.

    Występuje czasem u królików zjawisko kanibalizmu, tj. zjadanie młodych przez samicę, może być spowodowane brakiem wody do picia. U samicy po porodzie występuje wzmożone pragnienie. Do przyczyn kanibalizmu zalicza się także zaburzenia w przemianie materii, szok spowodowany bólami porodowymi, brak w paszy składników odżywczych oraz predyspozycje genetyczne.
    Króliczęta rodzą się ślepe, nagie i głuche.
    Masa noworodków wynosi 25-30 g.
    Zęby mleczne w okresie płodowym.
    W wieku 10-12 dni króliczętom otwierają się oczy.
    W wieku 15-21 dni króliczęta wychodzą z gniazda i zaczynają interesować się paszą.
    W wieku 20-21 dni samodzielnie pobierają paszę.
    Pierwsze włoski 1 dzień na dłowie, 3-6 dni dziecięce włosy puchowe.
    Rozwój słuchu dzień ósmy.
    Usamodzielnienie młodych 28 - 30 dni.
    Odsadzenie od matki 5 - 7 tydzień.
    Rozsadzanie młodych 3,5 - 4 miesiące.
    Dojrzewanie płciowe 3,5 - 4 miesiące.
    Zdolność do rozpłodu około 8 miesiąca.
    Długość życia 8 lat
    Mleko jest ich jedynym pokarmem przez 3 tygodnie, później zaczynają powoli pobierać pokarm stały. Rozwój młodych królików do wieku 20-21 dni zależy wyłącznie od mleczności samicy. Króliczęta otrzymujące dostateczną ilość mleka rozwijają się prawidłowo. Zdrowe oseski mają zaokrąglone kształty oraz gładką, błyszczącą, różową skórę. Samica karmi młode najczęściej w nocy, a także kilka minut w ciągu dnia. Laktacja u królicy utrzymuje się do 6 tygodni, niemniej szczyt przypada na okres pierwszych 20 dni. Króliki już w 5 dniu po urodzeniu podwajają swoją masę ciała (mysz - 7 dni, świnia - 16 dni, bydło - 47 dni, koń - 60 dni, człowiek - 180 dni). Króliczęta niedożywione mają pomarszczoną skórę, zapadnięte brzuszki i skłonność do rozłażenia się po całej skrzynce wykotowej.

    W takim przypadku należy obejrzeć gruczoły mleczne samicy. Silne nabrzmienie, zaczerwienienie sutek i brak mleka przy nacisku na sutki świadczy o stanie zapalnym tych gruczołów. Należy wówczas przeprowadzić ich lekki masaż, aby spowodować wypływ mleka i dosadzić do sutek króliczęta. Jeżeli samica ucieka, należy ją przytrzymać w pozycji skierowanej brzuchem do gniazda, dopóki nie nakarmi młodych. Ważne jest zapewnienie samicy spokoju oraz obfitego żywienia.

    Gdy młode mają 6-7 tygodni można je odsadzić od matki. Oseski druga doba Czasem zdarza się że samica ginie lub porzuca młode. Jeśli są jeszcze bardzo małe to szanse na ich uratowanie, chyba że mamy do dyspozycji mamkę. są znikome. Jeśli jednak mają więcej niż tydzień to możemy spróbować wykarmić je samemu. Najpierw musimy zaopatrzyć się w małą buteleczkę, taką jak dla lalek, lub pipetę. Jako pokarm może służyć mleko dla niemowląt lub niesłodzone mleko skondensowane rozcieńczone przegotowaną woda w stosunku 1:1 wzbogacone preparatami witaminowymi. Podrośniętym młodym można podawać także kleik owsiany i sok z marchewki.


    Osierocone młode potrzebują dużo ciepła. Najlepszym jego źródłem będzie termofor napełniony wodą o temp. do 32 stopni. Po każdym karmieniu należy wszystkim maluchom masować brzuszki,co umożliwia im właściwe trawienie i wydalanie. Można robić to delikatnie palcem, wacikiem lub kawałkiem miękkiej tkaniny. Dobrze jest zawsze zasięgnąć rady lekarza weterynarii. Gdy maluchy zaczynają pobierać stały pokarm należy im podawać płatki owsiane i małe ilości zielonek, z czasem zwiększając ich ilość.


    Powrót




















    Układ rozrodczy samca składa się z dwóch jąder, najądrzy, przewodów wyprowadzających, gruczołów dodatkowych (pęcherzykowych, krokowego i opuszkowo - cewkowych) i narządu kopulacyjnego - prącia. Jądra są najważniejszym elementem układu rozrodczego samca. Zasadnicze funkcje ; produkcja plenników i hormonu męskiego. Jądra umieszczone są w mosznie, która stanowi zachyłek jamy brzusznej. U młodego królika jądra znajduja się w jamie brzusznej, a po osiągnięciu przez zwierzę dojrzałości płciowej schodzą do moszny. Główną masę jąder stanowią kanaliki nasienne wysłane błonkiem plemnikotwórczej, a otoczone błoną łączno - tkankową.

    Do każdego jądra przylega najądrze, które jest kłępkiem skręconych kanalików nasiennych. Z każdego najądrza wychodzi nasieniowód. Przed ujściem do przewodu moczopłciowego nasieniowód rozszerza się, tworząc bańkę nasieniowodu, która jest jego częścią gruczołową. Cewka moczowa, wychodząca od pęcherzyka moczowego, kończy się w prąciu. U królika wydzielina gruczołów pęcherzykowych wraz z wydzieliną gruczołu krokowego powoduje powstawanie śluzowatego czopu, który umożliwia wypłynięcie nasienia z dróg rodnych samca.

    Więcej na temat układu rozrodczego możesz znaleźć w dziale opieka.

    Powrót















    Układ rozrodczy samicy składa się z jajników, jajowodów, macicy, pochwy oraz zewnętrznych narządów płciowych. Jajniki snajduja się w partii lędźwiowej, w poblizu przednich rogów macicy. W pęcherzykach jajnikowych znajdują się nawiązki jaj, które otoczone są warstwą komórek pęcherzykowych. Jajowód po stronie jajnika jest rozszerzony, tworzac lejek. Brzegi lejka zakończone są strzępkowatymi zgrubieniami błony śluzowej, które ułatwiają skierowanie komórki jajowej do jajowodu. Dzięki skurczom warstwy mięśniowej jajowodu i ruchom rzęsek komórka jajowa dostaje się do macicy.

    Macica u królików jest podwójna jej prawa i lewa część samodzielnie uchodzą do pochwy. W obrębie macicy wyróznia się następujące odcinki : rogi macicy, trzon i szyjkę macicy. Szyjka macicy jest stale zamknięta, otwiera się jedynie w okresie rui i w czasie porodu. W macicy zapłodniona komórka jajowa rozwija się w płód. Pochwa znajduje się między szyjką macicy a przedsionkiem pochwy. W błonie śluzowej pochwy znajdują się liczne gruczoły śluzowe, których wydzielina ułatwia wprowadzenie prącia do pochwy. Zewnętrznym narządem płciowym żenskim są wargi sromowe.

    Więcej na temat układu rozrodczego możesz znaleść w dziale opieka.

    ....chłopiec.. i.. dziewczynka....



    Powrót










    Opis ras


    Królik dziki

    Królik dziki (Oryctolagus cuniculus), ssak z rodziny zającowatych (Leporidae). Niegdyś zamieszkiwał południową Europę i część Afryki północnej, rozpowszechniony dla celów łowieckich w wielu krajach, m.in. w Australii i Nowej Zelandii, gdzie stał się plagą wskutek bardzo szybkiego rozmnożenia. Ubarwienie sierści szarobrązowe, spód ciała białawy. Długość ciała 45 cm, ogona 5-6 cm, ciężar ciała do 3 kg. Uszy stosunkowo długie, krótsze niż u zająca. Żyje stadami w norach. Żywi się pokarmem roślinnym. Ciąża trwa 28-33 dni, samica rodzi kilka razy w roku do 10 nagich, ślepych młodych. W Polsce królik dziki jest zwierzęciem łownym.

    Królik domowy

    Królik domowy, udomowiona przez Rzymian (ok. I w. p.n.e.) forma królika dzikiego (Oryctolagus cuniculus), użytkowana na mięso, skórę i wełnę. W trakcie hodowli, której rozwój przypadł na przełom XIX i XX w., powstało szereg ras. W trakcie hodowli uzyskuje się do 5 miotów rocznie, liczących 5-7 lub więcej młodych, które w zależności od rasy uzyskują zdolność rozrodczą pomiędzy 6 a 12 miesiącem życia.

    Zajęczak, rasa królika domowego, typu futerkowo-mięsnego, wyhodowana w Belgii. Umaszczenie szare z rudawym odcieniem, końce włosów okrywowych czarne. Ciężar ciała ok. 3 kg.

    Wśród ras o znaczeniu gospodarczym rozróżniamy cztery grupy : rasy mięsne, rasy mięsno - futerkowe, rasy futerkowe i rasy wełniste. Róznią się one między sobą wielkością, wagą, długością włosa, maścią proporcjami uszu i kończyn. Najpopularniejsze są olbrzymy belgijskie, niemieckie, rosyjskie oraz francuskie.

    Olbrzym belgijski, olbrzym flandryjski, flandr, rasa królików o użytkowości mięsnej wyhodowana w Belgii prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX w., największa spośród ras królików hodowanych obecnie. Ciężar ciała dorosłych osobników dochodzi do 7 kg, długość ciała 70-72 cm, uszy stojące. Ubarwienie sierści głównie brązowoszare, spotykane są także odmiany szare, czarne, niebieskie, srokate lub albinotyczne. Osiągają dojrzałość płciową w wieku 10-12 miesięcy. Rasa wymagająca obfitego żywienia, dobrych warunków bytowania. Stał się rasą wyjściową dla in. ras królików typu mięsnego, m.in. olbrzyma srokacza niemieckiego oraz olbrzyma srokacza szwajcarskiego.

    Do grupy ras mięsno - futerkowych należą ; szynszylowe, wiedeńskie niebieskie, wiedeńskie białe, srebrzyste francuskie, średnie białe polskie, szroniaste niemieckie, czerwone nowozelandzkie a także barany angielskie, króliki kunowate, popielicowate i trójbarwne.

    Baran francuski, rasa królika domowego, typu mięsnego, odporna na upały, wyhodowana w wyniku kojarzenia królików normandzkich z rasami baran angielski i olbrzym belgijski. Ciężar 5-7 kg, uszy zwisające, profil garbonosy, u samic charakterystyczne wole. W miocie 5-6 młodych,dojrzałość płciowa w wieku 12 miesięcy. Ubarwienie zającowate (najbardziej typowe), albinotyczne, niebieskie i srokate (tzw. motyl), przy czym największą wartość mają futerka baranów francuskich srokatych o symetrycznie rozmieszczonych plamach.

    Reks, kastoreks, rasa królika domowego typu futerkowego, posiadająca okrywę włosową o gęstym podszyciu i krótkich włosach pokrywowych, uzyskana w wyniku mutacji olbrzyma belgijskiego. Reks osiąga ciężar ciała do 4 kg. Umaszczenie osobników dorosłych brązowe. Reks ma stojące uszy i charakterystyczne wypukłe oczy. Krzyżowany z wieloma innymi rasami dla uzyskania różnych odmian barwnych. Futra reksów dzięki zredukowanym częściowo włosom okrywowym są wykorzystywane do wyrobu imitacji skór innych gatunków zwierząt futerkowych.

    Rasy wybitnie futerkowe mają mniejszą wagę ciała. Są wsród nich dwie grupy. Pierwsza charakteryzuje się sierścią wykształconą normalnie, z włosami pokrywowymi o długości 3 - 4 cm i puchowymi dochodzącymi do 1,8 - 2,7 cm. Drugą stanowią króliki krótkowłose. Długość ich sierści 1,8 - 2,5 cn. Ich sieść przypomina plusz jest krótka i miękka.

    Angory hodowane były w różnych odmianach barwnych : czarne, niebieskie, brązowe. Obecnie utrzymała się tylko odmiana biała z czerwonymi oczami. Celem hodowli jest uzyskanie włosów. Przeciętny włos angora sięga od 8 do 15 cm, a u niektórych okazów nawet 20 cm. Co trzy miesiące strzyże się króliki. Z jednego królika można mieć od 150 do 350 g wełny rocznie. Pielęgnacja tej rasy wymaga specjalnej uwagi.




    Rasy amatorskie


    Rasy amatorskie nie mają użytkowego znaczenia, hodowane są dla przyjemności. Należą do nich : króliki rysie o futrze jasno srebrzysto - niebieskim, z rudym klinem na karku, ( tak właśnie wygląda mój Trunio ) japońskie króliki trójbarwne, o delikatnej biało - żółtej a miejscami czarnej maści. Są też króliki angielskie czarne i czarno - podpalane z pomarańczowo - brązowymi błyskami sierści i wiele jeszcze innych dziwnych ras.

    Waga królików ras amatorskich nie przekracza 3 kg, a często wynosi od 1,5 do 2 kg. Rasy amatorskie hodowane są często ze względu na ładną sylwetkę lub zaskakującą barwę futra. Króliki z ras amatorskich używane są do rozmaitych krzyżówek. Najpopularniejszą rasą używaną do krzyżówek jest jedna z najstarszych ras amatorskich wyhodowana w Holandii. Waga ciała królików holenderskich sięga 2 - 2,5 kg. Budowa ciała jest krępa, choć kości delikatne. Głowa i pyszczek okrągły. Sierść krótka o różnorodnym i ciemnym umaszczeniu. Wokół oczu i uszu często występują ciemne obwódki, zanotowano 9 odmian tej rasy.

    Na temat karzełka polskiego często dyskutuje się na forum.


    Cześć, tak to ja Karzełek Polski, podobam Ci się, to fajnie, pozdrawiam...

    Do ras amatorskich należy również biały polski karzełek, najmniejszy wśród udomowionych królików. Jego waga wynosi zaledwie 1,25 - 1,5 kg. Jeśli anglicy krzyżowali go z końcem XIX wieku to znaczy że z tym okresie zaczynał się jego rozwój. Polskie karzełki mają delikatne kości lecz krępą sylwetkę z dobrze rozwiniętą klatką piersiową. Głowa ich jest lekko wydłużona, szyja krótka i gruba, za to nos wyraźnie zaokrąglony. Jest to królik typowy albinos, sierść biała , oczy czerwone. Płodność karzełków jest mała, choć w zachowaniu uwidacznia się żywy temperament. Pod koniec XIX wieku rasa udoskonalona przez angielskich hodowców. Obecnie w Polsce rzadko spotykana. Można powiedzieć że nasi hodowcy są pionierami w tworzeniu miniaturowych ras. Po drugiej wojnie światowej krzyżowano karzelki polskie z innymi rasami. Uzyskano odmianę białą z czarnymi oczami, rasę nazwano karzełkiem mazurskim. Po 1953 roku hodowcy holenderscy krzyżowali polskie karzełki z rasami średniej wielkości. Wyhodowano miniaturowego królika holenderskiego, o pokroju takim jak polski karzełek, lecz o różnorodnym umaszczeniu sierści.

    Miniaturowy królik waży około 900 g. W wieku 3 - 5 miesięcy osiąga maksymalny wzrost i wagę ciała. W tym też czasie usamodzielnia się. Do rozpłodu jest gotów mając 8 miesięcy. Miniatura samiczka rodzi przeciętnie dwa małe w każdym miocie. I od tej pory królik miniatura robi zawrotna karierę, został uznany za zwierzątko które można hodować w mieszkaniu, mieszka wśród nas na prawach ukochanego psa lub kota.

    Powrót












    Opis historii powstawania ras

    Nowozelandzkie białe - zaliczane do ras średnich. Zostały one wychodowane w Kaliforni, w USA, przez American Rabbit Breeders Association. Wytworzono je drogą krzyżowania miejscowych ras królików białych z olbrzymem belgijskim i zajęczakiem. Jako rasa zostały uznane w 1910 roku. Z Ameryki zostały przewiezione do Europy zachodniej, gdzie stanowią podstawową rasę. Do Polski króliki te zostały sprowadzone po raz pierwszy 1964 roku z Anglii, dobrze przystosowały się do naszych warunkow klimatycznych i zyskały uznanie hodowców.


    Kalifornijski - królik ten został wychodowany w Stanach Zjednoczonych w okolicy Kalifornii. Według źródeł amerykańskich króliki tej rasy otrzymano drogą krzyżowania międzyrasowego. Do krzyżowania użyto rasy nowozelandzkiej białej, szynszyl oraz rosyjskiej gronostajowej ( zwanej niekiedy himalajską ) Jako rasa króliki kalifornijskie zostały uznane w 1915 roku. Do Polski trafiły w 1964 roku z Anglii.


    Duńska biała - wychodowane zostały w Danii, w kopenhaskim ogrodzie zoologicznym w 1902 roku, w wyniku skrzyżowania rasy miejscowej z olbrzymem belgijskim oraz selekcji prowadzonej w kierunku uzyskania odpowiedniego typu. Charakteryzuje się krępą budową, dobrze umięśnionym tulowiem, głową lekko garbonosą, uszami krótkimi i cienkimi, oczami albinotycznie czerwonymi. Do Polski króliki tej rasy trafiły w 1963 roku.


    Termondzke białe - jest powszechnie rasa hodowana w Belgii. Tam też została wyprowadzona w wyniku wielu lat pracy selekcyjnej olbrzymów belgijskich białych. Ich budowa stanowi pośredni typ pomiedzy olbrzymem belgijskim a białym nowozeladzkim. Barwa okrywy włosowej snieznobiała. Do Polski zostały sprowadzone w 1978 roku.


    Francuskie srebrzyste - zwane jako króliki szampańskie, zaliczają się do ras normalno włosowych, średnich. Rasę wychodowano we Francji, w okręgu Szampania około 1730 roku. W Polsce króliki tej rasy były mało znane i dopiero ich import 1974 roku przyczynił się do znacznego zainteresowania tą rasą. Osobniki dorosłe osiągają wagę ciała około 4,5 kg. Uszy maja stojące, mięsiste, średnio długie. o wyraźnie zaokrąglonych końcach, oczy i pazurki brązowe. Efekt srebrzystości wywołują białe wierzchołki włosów pokrywowych na tle popielato-niebieskiego podszycia. Cecha ta może występoważ z każdym umaszczeniem zasadniczym; rozróżnia się np. króliki czarnosrebrzyste, niebieskosrebrzyste i żółtosrebrzyste.


    Wiedeńskie niebieskie - za twórcę tej rasy uważany jest urzędnik kolejowy Johann Konstantin Schulc, który pokazał je po raz pierwszy na wystawie w Wiedniu w 1895 roku. Rasa powstała w wyniku wielokrotnych krzyżówek olbrzymów belgijskich z olbrzymami holenderskimi oraz innymi rasami miejscowymi. Początkowo króliki były bardzo duże, ważyły 6-7 kg i były nazwane olbrzymami wiedeńskimi.


    Wiedeńskie białe - króliki tej rasy wyhodowano w 1907 roku w wyniku zmian dziedzicznych u hototów białych hodowanych w Prinzendorf, niedaleko Wiednia. Rasa ta jest w Polsce znana od dawna i chętnie utrzymywana.


    Szynszyl wielki - należy do królików ras średnich. Został wyhodowany w Anglii w 1920 roku. Swoją nazwę zawdzięcza on podobieństwu swojego futerka do futerek szynszyli. Rasę wyjściową stanowił królik szynszylowaty mały, wyhodowany przez inż. Dybowskiego we Francji w 1913 roku. Barwa okrywy włosowej jest srebrzystoszara, z ciemniejszymi odcieniami na stronie grzebietowej i ogonie. Podbrzusze i dolne partie nóg są jaśniejsze, a czasem nawet białe. Masa ciała dochodzi u osobników dorosłych do około 4,5 kg.


    Popielniański - króliki tej rasy zostały wytworzone w Polskiej Akademii Nauk w Popielnie, stąd ich nazwa. Pierwsze prace nad wytworzeniem tej rasy prowadził prof. Kamiński, krzyżując króliki białe polskie z olbrzymami belgijskimi białymi. Kontunuatorem tej pracy był dr Karłowicz. Jako rasa króliki te zostały uznane w połowie lat osiemdziesiątych. Największe zgrupowanie królików tej rasy występuje w fermie PAN w Jastrzębcu k/Warszawy.


    Belgijski olbrzym - należy do najbardziej rozpowszechnionych ras dużych królików. Pochodzi z okolic miasta Gent we Frandrii, w Belgii, gdzie znany jest od 1825 roku. Króliki tej rasy charakteryzują się dużą masą ciała. Osiągają w ciągu roku wagę ciała od 8 do 10 kg. Długośc ciała dochodzi do 72 cm, uszy są stojące, mięsiste, o zaokrąglonych końcach, długości równej 1/4 długości ciała (t.j. 17-19 cm) oczy i pazurki ciemnobrązowe. ( dlatego wspominam powyżej że zakup rasowego królika pozwoli nam na uniknięcie niespodzianek takich, jak posiadanie belgijskiego olbrzyma, oczywiście uważam że jest on również przesympatycznym króliczkiem )


    Francuski baran - należy obok belgijskiego olbrzyma do najbardziej znanych i rozpowszechnionych. Wyhodowany we Francji około 1863 roku, przez krzyżowanie królików rasy baran angielski z belgijskimi olbrzymami i dużymi krolikami normandzkimi. Szyja oraz nogi S.A. krótkie i silne. Oczy i pazurki są brązowe. Włosy okrywowe o długości od 3,5-4,0 cm.


    Olbrzym srokacz - należy do dużych ras królików normalnowłosowych. Wyhodowany w Anglii jako rasa dekoracyjna, wytworzona poprzez skrzyżowanie białych olbrzymów belgijskich z różnymi rasami lokalnymi o umaszczeniu plamistym. Rasa wyhodowana w kilku odmianach barwnych. Barwa podstawowa okrywy włosowej jest biała z czarnymi plamkami. Zależnie od kraju w którym zostaly wyhodowane, rozróżnia się olbrzymy srokacze niemieckie, szwajcarskie, angielskie. Oczy brązowe u odmian czarno-białej lub niebieskoszare u odmiany niebiesko-białej.


    Biały buskat - o umaszczeniu śnieżnobiałym i płowy burgundzki o umaszczeniu ceglastym - wyróżniają się krępym, dobrze umięśnionym tułowiem i stojącymi uszami. Masa ciała dorosłych krolików wynosi 4,5-5,5 kg.


    Rasy długowełniste - średnie odznaczają się długim delikatnym włosem. Głównym przedstawicielem tych ras hodowanych w Polsce jest królik angorski biały, o albinotycznym ubarwieniu oczu. Masa ciała wynosi 3,0-4,0 kg. Obfite, wysokie owłosienie stwarza wrażenie, że króliki są dużo większe, niż wskazuje ich masa ciała. Okrywa włosowa jest śnieżnobiała, delikatna. Zaleca się strzyżenie królików angorskich od 3 do 4 razy w ciągu roku, gdy włosy puchowe osiągają długość przynajmniej 6 cm.


    ( opis ras - "Nowoczesny chów królików" )
    ( opis ras - "Hodowla zwierząt futerkowych" )



    Powrót










    Rasy królików


    Wymieniam tylko niektóre z ras hodowanych w domu.


    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Alaska            Angora

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Belgian            Beveren

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    British            Califormian

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Chinchilla            Doutch

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    English            Flemish

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Havana            Lilac

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Lop miniatura            Netherland

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Polish            Rex miniatura

    Rozmiar: 19957 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Silver            Tan

    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Himalayan             American

    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    American Chinchilla             American Lop


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    American Sable             Brytania Petite


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Cavy             Champagned Argent


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Checkered Giant             Dwarf Hotot


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    English Angora             English Sport


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Flemish             Flemish Giant


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    French Angora             French Lop


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Giant Angora             Giant Chinchilla


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Holland Lop             Hotot


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Jerseywooly             Mini Lop


    Rozmiar: 23566 bajtów Rozmiar: 23566 bajtów

    Rhinelander             Sati Angora


    Powrót