Nasz skrzydlaty przyjaciel dożył u nas 12 lat, na imię miał PUZIO, to miał być chłopiec ale okazało że jest dziewczynką ( no może przesadziłem, trochę starszą panną.) Postaram się przekazać trochę informacji na temat tych sympatycznych ptaków.

Nimfa zamieszkuje centralne tereny Australii. Ptaki lubią klimat gorący i suchy. Nimfa żyje około 15 - 20 lat, moja papużka jest chowana w sposób jaki opisuje, dożyła szczęśliwie 10 lat i czuje się wyśmienicie, choć niektóre źródła podają że w niewoli nimfa żyje 5 lat, ale to teoretyczne podejście nie ma zastosowania w praktyce, przynajmniej u mnie. Naturalnym środowiskiem nimf są sawanny. Gniazduje w głębokich dziuplach drzew. W naturze nimfy zakładają gniazda w wypruchniałych dziuplach, najczęściej drzew eukaliptusowych. Nie są wybredne co do kształtu i wielkości otworu wejściowego. Nimfy żyją w grupkach rodzinnych niekiedy łączą się w stada. W poszukiwaniu pokarmu przemierzają duże przestrzenie. Ich głównym pożywieniem są nasiona traw i krzewów, owoce i młode pędy roślin. Bardzo dobrze współżyją z innymi ptakami i nie czynią nigdy żadnej krzywdy nawet tym najmniejszym.

Wygląd ptaka. Nimfy mają długość około 28-34 cm, głowa, policzki i czubek jest żółty u samiczki żółty z szarym nalotem. Obecnie ubarwienie ptaków jest bardziej zróżnicowane coraz więcej jest nowych krzyżówek. Waga ptaka dochodzi do 90 g.

Ptaki do rozmnażania muszą mieć co najmniej rok, za młode samiczki miewają problemy ze składaniem jaj, a samczyki z zapładnianiem. Nie mogą mieć oznak przebytej krzywicy (powstałe w wyniku krzywicy deformacje kości są niebezpieczne dla samiczek) nie mogą być też być blisko spokrewnione, nie powinno się kupować obu ptaków na raz, może się okazać że jest to rodzeństwo. Nimfy są łagodne i rzadko dochodzi pomiędzy nimi do prawdziwych bójek. Jeśli mamy nimfę i podjęliśmy decyzję o hodowli to należy zakupić drugiego ptaka. Nie może to być młody ptak, a takie najczęściej oferują sklepy. Lepiej poszukać hodowcy i dokupić starszego ptaka. Może się okazać, że nasza nimfa może nie zaakceptować nowej papugi. Absolutnie nie można nowej papugi po prostu wpuścić do klatki, w której już mieszka jedna nimfa. W takim przypadku nowy ptak będzie na pewno traktowany jako intruz i przepędzany. Może się to skończyć bójką, a na pewno wzajemnym zniechęceniem papug. Należy dać obie papugi do nowej klatki, albo postawić obok siebie dwie klatki. Po jakimś czasie ptaki powinny zacząć przejawiać sobą zainteresowanie. Jeśli ptaki nie będą się sobą interesowały lub będą przejawiały wzajemną wrogość nie nadają się na parę. Pary dobierają się na całe życie i zachowują się tak w stosunku do siebie zawsze. Porą roku do rozpoczynania lęgów jest wiosna. Kiedy dni stają się dłuższe, cieplejsze rozpoczynają się toki. Aby wywołać u nimf zachowania lęgowe należy dać do klatki budkę lęgową.

Najlepsza budka lęgowa jest wykonana z drewna drzew liściastych, inne drewna można wykorzystywać jedynie jeśli nie mają zbyt intensywnego zapachu. Zbyt intensywny zapach (żywicy) może zniechęcić ptaki do zasiedlenia budki. Jeśli ptaki zaakceptują budkę to zaczynają w niej spędzać coraz więcej czasu. Do budowy budki należy używać tylko śrub, nie gwoździ. Wysokość budki nie powinna przekraczać 45 cm, im większa wysokość tym większe prawdopodobieństwo, że papuga zeskakując uszkodzi jajka lub pisklęta. Najlepsza wysokość to ok.30-35 cm. Wewnątrz powinniśmy przyczepić kawałek siatki (najlepiej aby była nie ocynkowana) lub szczebelki z drewna.
Długość i szerokość budki lęgowej powinna wynosić co najmniej ok.20-25 cm.